22

Jeeej, vandaag ben/was ik jarig. 22 jaar alweer, wat voel ik me oud. Ik bedoel, als je 21 bent, ben je ook al officieel volwassen. Maar stiekem ben je dan ook nog een beetje schijnvolwassen enzo. Als je geen zin hebt, hoef je je niet volwassen te gedragen. Maar nu voelt het écht! En ik kan je vertellen dat ik daar gisteravond al chagrijnig over was. En vanochtend toen ik opstond nog steeds. Bah, ouder worden!

Maar lieve mensen: jullie hebben me er doorheen geslagen! Door al jullie lieve SMSjes, kaartjes, telefoontjes, 'real-life felicitaties', cadeautjes en niet te vergeten de krabbels op hyves is het tóch nog een leuke dag geworden! En zo wordt ouder worden toch weer wat draaglijker...

Gezelligheid & jolijt

Daar zit ik dan. Lekker lui thuis op een gewone donderdagavond. Helemaal uitgeteld welteverstaan. Mijn oogleden voeren een felle strijd tegen de zwaartekracht. Duidelijk een gevalletje van extreem slaaptekort. Maar het is niet erg, want ik heb er allemaal leuke dingen voor in de plaats gehad de afgelopen week.

Zo bevond ik mij afgelopen vrijdag als vitale twintiger (help, bijna 22 al!) tussen ongeveer 8.000 mensen uit de categorie 'opgewarmd lijk' en 'genoot' bij de MAX Proms van optredens van artiesten die bij de doelgroep gelukkig wél in de smaak vielen. Ik noem een Ben Cramer en een Vicky Leandros (Wie?? Juist ja...). Meezingen leek verplicht. Verder geen commentaar hierover...

En toen was het maandag. En toen had ik alweer een uitje vanuit mijn stage. Ik had het genoegen om naar de première van de Nederlandse film 'n Beetje Verliefd te mogen. Voor een Nederlandse film was hij nog best ok! Maar belangrijker waren natuurlijk alle BN'ers die ik gespot heb. En ik weet dat als je uit het Gooi komt je dat helemaal niks meer doet, maar ik als Brabants provinciaaltje vond het toch stiekem heel gaaf. Victoria Koblenko die dacht dat ze door me heen kon lopen als ze maar met een arrogante blik alsmaar rechtdoor bleef lopen (haha mislukt!). Hoofdrolspeler Yes-R die op de rode loper tegen me aan knalde toen een journalist hem de zeer originele vraag stelde wat er door hem heen ging. Verder nog Jim, Stanley Burleson, Ron (alias Tarzan uit de gelijknamige musical), Arie van het reisprogramma dat op zondagavond volgens mij op RTL4 komt, Ali B, Eddy Terstall, enz. Ook nog even de afterparty meegepikt. Kortom: leuk avondje!

Gisteren vierde ik Sinterkerst met allemaal originele, leuke of stomme cadeautjes. Een hoop gezelligheid erbij en natuurlijk aan de hand van een dobbelspel de bijbehorende strijd om het gaafste cadeau. Backstabbing werd getolereerd. Wederom een geslaagde avond.

En verder heb ik nog lekker gewerkt op mijn stage (én als stagiair ook maar even iemand ingewerkt!), een verjaardag gehad en een geslaagde borrel bezocht. Zucht, wat een leven hè? Eigenlijk is het allemaal leuk op het moment! Maar ik ga wel dadelijk even bijslapen...

Wijze inzichten

Hij zoekt een stok
Om mee te spelen
Gaat niet naar school
Zoals zovelen
Hij loopt op zijn blote voeten door het zand
Met zijn kleine zusje huilend aan zijn hand
Waar is hij beland?

Zij zoekt een tak
Om mee te vegen
Woont in een huis
Van gevonden stenen
Ze is al heel haar leven ondervoed
En hoe oud ze is dat weet ze niet zo goed

En opeens komt daar die lach
Want ze leven met de dag
Ze laten zich niet leiden door hun leed
Ze zien alles relatief
Want het leven is hun lief
Ze zorgen dat hun hart het niet begeeft

Hij zoekt wat hout om te verkopen
Moet op het land uren lopen
Hij hoopt dat het gaat regenen vandaag
En of de oogst het haalt is nu nog maar de vraag

En opeens komt daar die lach
Want ze leven met de dag
Ze laten zich niet leiden door hun leed
Ze zien alles relatief
Want het leven is hun lief
Dat is iets wat men bij ons wel eens vergeet

We zijn het kwijt (4x)
Relativiteit

En waar blijft bij ons die lach
Hij wordt minder elke dag
We vergeten waar het allemaal om draait
Zoek het kind weer in jezelf
Zie het leven als een spel
En zorg dat het niet zomaar overwaait
Het leven is dun gezaaid (2x)

Xander de Buisonjé - Relativiteit

Rare Belgen

Een quote uit Undercover Lover (nee dat kijk ik niet, ik zapte er toevallig voorbij en bleef even hangen!): 'Spijt komt altijd te laat'. Tja, da's nou juist de grap. Spijt krijg je pas achteraf. En dus als het eigenlijk te laat is. Spijt kun je niet op tijd krijgen, want dan zou je het ding waarvan je later (of: te laat) spijt van krijgt niet doen. Of denk ik nu te simpel en de Belg in kwestie te moeilijk?

Zzzzzz...

15 uur slaap. En dat verdeeld over 3 nachten. En dat in combinatie met een paar volle werkdagen én een hele dag Disneyland Parijs. Gisteravond/vannacht voordat ik ging slapen schatte ik zomaar in dat ik er vandaag de hele dag als een zombie bij zou lopen. Wallen tot op mijn knieën enzo. Bij mijn stage alleen maar op en neer lopen tussen mijn werkplek en de koffie-automaat (hmm Douwe Egberts-shizzle!) enzo. Maar nee. Na een moeizame start vanochtend heb ik er de hele dag geen last van gehad. Gewoon lekker keihard gewerkt. En gewoon maar één koffie nodig gehad. Topfit zou ik bijna zeggen! Ik sta van mezelf te kijken!
Maar Goofy en Pinokkio zijn arrogant! En Captain Jack Sparrow ook! Zo!

Spoken?!

Jongens, mijn spreekwoordelijke klomp is gebroken! Heel vreemd gewoon. Vanochtend voordat ik de deur uit moest, moest ik natuurlijk mijn computer al aan hebben. Mail checken, lachen om de Lach van de dag, je kent het wel. En ja, dan laat ik mijn computer aan staan als ik de hele dag weg ben. Gewoon luiheid denk ik. Dat maakt verder niet uit, maar wat nou het rare was: 's ochtens toen ik ging stond mijn status bij MSN op 'offline weergeven' (is 1x minder klikken dan helemaal afmelden ofzo). En toen kwam ik thuis en toen was mijn status 'online'. En mijn kamer zat op slot. En het raam stond op een kier, dus daar kon ook niemand doorheen geklommen zijn. Hoe kan dat nou? Ikke nie snappen...

En dan denk ik aan Brabant...

Ik weet het, ik heb echt té lang niets gepost. Maar nu ben ik er dan weer even! Gewoon eigenlijk om mijn trouwe lezers te laten weten dat het nog steeds goed met me gaat ;). Ben tegenwoordig lekker druk bezig met mijn stage en met bestuursdingetjes. En tussendoor af en toe ook nog werken en een boel gezelligheid.
Een mooie gedachte wilde ik jullie toch niet onthouden. Ik was gisteren gezellig met vriendinnetjes van de middelbare school gaan stappen in Den Bosch. We zijn allemaal in andere steden gaan studeren; Utrecht, Nijmegen, Amsterdam, enz. Allemaal weg uit Brabant dus ook. En nu werd gisteren 'Brabant' van Guus Meeuwis gedraaid. Toch een mooi moment, het voelde echt weer als vroeger; al die Brabantse gezelligheid met zijn allen!

MAX

Nee, geen naam van een of ander vriendje of geheime liefde of iets dergelijks. Dit is de naam van de omroep waar ik sinds vandaag stage loop! Je weet wel, die omroep voor de 50-plusser. Die met Catherine Keyl ja... Ik mag daar samen met nog een paar mensen de internetredactie doen. Teksten schrijven over de radio- en tv-programma's, over achtergronden bij die programma's, leuke afbeeldingen zoeken, in de gaten houden dat de lay-out allemaal een beetje klopt en er leuk uitziet enzo. Ik heb er nu dus één dag op zitten, en ik kan je zeggen: mijn eerste indruk is heel goed! Leuke mensen, leuke taken, leuke afwisselende onderwerpen.
Komt het denk ik toch nog een keer goed met mijn lang verwachte stage! Hadden jullie niet gedacht hè?

Rosé

Deze week was het zoals jullie ook allemaal wel gemerkt hebben heerlijk weer. En wat is er bij dat weer nou lekkerder om te drinken dan een rosétje (of meer...). Dat heb ik dan ook enkele keren gedaan. Een overzichtje:
De allersmerigste rosé dronk ik gisteravond bij Dianne. Hij was gezegend met de naam 'Mooi Kaap' en de beschrijving vertelde mij dat hij lekker fris en fruitig (of zoiets) zou zijn. Nou, 'Mooi Niet'. 'Mooi Bocht' kan ik beter zeggen. Maarja, voor het luttele bedrag van 1,90 euro kun je ook niet heel veel verwachten. Resultaat: een halve fles door de gootsteen.
De rosé die met de minste liefde werd opgenomen en gebracht, dronk ik bij Café De Luifel. Jezus wat een chagrijnig personeel liep daar rond zeg. Verder wel een ok rosétje.
En dan de allerlekkerste rosé: die dronk ik maandagavond bij Karin. Net als die van gisteravond was het een Zuid-Afrikaanse wijn. Echter wel van een wat duurdere prijsklasse. En gelukkig was dat te merken! Hmmmm, lekker fris was die. Dronk gewoon lekker weg. Dus Karin: complimenten hoor! (zo, staat het stiekem alsnog op mijn blog!)

Busje komt zo

Ok, stel je voor: de bus tussen Eindhoven en Tilburg. Lijn 142 en 141 noemen ze die. En die bussen doen pittoreske dorpjes als Oisterwijk, Moergestel, Best en Oostelbeers aan. En tja, op een gemiddelde zaterdag zitten er in zo'n bus die eens in de twee uur rijdt maximaal 4 mensen. Da's jammer. Vooral voor de chauffeur, want die heeft dan het idee dat hij voor Jan met de korte achternaam rijdt. Dus, wat doe je daar aan? Juist, je maakt de bussen gratis! Het resultaat: met een stuk of honderd man als sardientjes in een blikje in een veel te hete bus. Stomme Hollanders weer hoor, als het maar voor niets is...

Back to reality

Nou, morgen weer college. En dat na precies twee maanden vakantie. En ik vind het niet eens erg, ik heb er eigenlijk wel weer zin in. Wel denk ik dat dat vooral komt door de intro van vorige week. Ik ben voor de vierde keer (één keer als eerstejaars, twee keer mentor en nu als bestuur) meegeweest met de introductie voor de nieuwe eerstejaars CIW en wat was het toch weer een mooi feest! Wát een leuk kamp was het toch! Zoveel leuke eerstejaars, leuke mentoren, kookploeg en natuurlijk een razend enthousiaste IC! Ik heb echt het gevoel alsof ik weer helemaal vol positieve energie zit, ondanks een nog altijd aanwezig slaapgebrek. Hopenlijk blijf ik nog even in die intro-sferen, want dat bevalt me wel. In ieder geval dinsdag weer lekker borrelen met zijn allen, jeujj! Kan bijna niet wachten om iedereen weer te zien...

Dubbel

Pfff, wat een dag zeg... Gelukkig zijn niet alle dagen zo. Gelukkig hoef je niet elke dag zo'n beslissing te nemen. Ik weet wel dat het eigenlijk wel goed is zo. Maar mijn gevoel zegt heel ergens diep van binnen nog 'nee'. En voor mijn gevoel voelt die opluchting die ik voel nogal slecht. En toch is het het beste, daar ben ik inmiddels wel van overtuigd.

En ja, dit is waarschijnlijk heel warrig, ik weet het. Maar nu heb ik het weer even van me af geschreven en kan ik met een gerust hart gaan slapen. Morgen ga ik er gewoon weer voor!

Vakantieverhalen

Jaja lieve lezers, ik ben weer in het land! Terug van een heerlijke week in Portugal. De mensen die mij de laatste twee à drie weken voor mijn vertrek nog gesproken hebben, weten wel dat ik er echt aan toe was. Het vele werken werd me toch een beetje te veel. Een schaarse vrije dag voelde niet meer als ‘lekker’ vrij, maar meer als een verplicht volledig improductieve dag om bij te tanken voor een nieuwe reeks lange en harde werkdagen.
Maar ik kan jullie vertellen dat die ene week écht vakantie me goed heeft gedaan! Ik kan de hele wereld weer aan! Althans, zo voelt het nu…Ik zit hier weer op mijn eigen kamertje, dat meteen weer zo vertrouwd en als ‘thuis’ voelt, terug te denken aan een geweldige vakantie in de Algarve: de mooiste zandstranden die ik ooit heb gezien, indrukwekkende rotspartijen aan de kust, lekker verse vis eten in gezellige restaurantjes, cultureel verantwoorde excursie naar Lissabon (hele gave stad, ga zeker nog eens terug!), onze stevige hike door de rotsen langs de kustlijn, een excursie waarbij we ontzettend veel van de streek gezien hebben en niet te vergeten de vele lol en gezelligheid met mijn vriendinnetjes! Als ik aan al onze (voornamelijk onzin-) gesprekken terugdenk, krijg ik spontaan weer een glimlach op mijn gezicht! Jammer dat die week zo snel voorbij is gegaan, maar ik heb ook nog genoeg leuks en gezelligs in het vooruitzicht. Ik heb zelfs zin in het gewone alledaagse studie-leventje. Zucht…wat één weekje rust al niet met je kan doen! Het was écht goed toeven!

Vamos a la Playa!

Morgen begint voor half Nederland het harde leven weer; er moet dan weer gewoon gewerkt worden. Dan heb ik het toch beter bekeken moet ik zeggen, want ik heb mijn vakantie nog tegoed! Woei! Na ongeveer zes weken 'vakantie' waarin ik toch wel gemiddeld 40 uur gewerkt heb, kan ik nu een weekje gaan relaxen aan de zonovergoten stranden van Portugal. Gewoon lekker een beetje niks doen, uitslapen, lekker uit eten, af en toe nog een cultureel verantwoorde excursie en gewoon lekker genieten. Ik ben er aan toe...Dat wordt genieten baasje! Tot over een week! Houdoe!

Onredelijkheid

Bah, dat is iets waar ik nou echt niet tegen kan! Vooral niet als je keihard werkt en de spreekwoordelijke benen onder je spreekwoordelijke kont uit loopt. En dan is het nog niet goed. Daar kan ik me echt zo ontzettend boos over maken. En dat doe ik nu dan ook al zo'n vierentwintig uur. En dat past niet bij mij. Helemaal niet zelfs. Meestal ben ik maar vijf minuten boos en dan lach ik alweer. Dus dat ga ik vanaf nu ook maar weer proberen...

I can laugh about it,
I'd better try to laugh.
or I can cry about it.
You'll never see me cry
I should ignore the words you say,
they can hurt,
but won't kill me
cause they can hurt,
but won't kill me.
They can hurt but won't kill me.

So I can laugh about it,
yeah I'd better try to laugh.
or I can cry about it.
no you know you'll never see me cry.
I should ignore the words you say.
They can hurt,
but won't kill me.
Cause they can hurt,
but won't kill me.
No they won't kill me.

Racoon - Laugh about it

Overtreding

Jaja lieve lezers, het is hier een hele tijd stil geweest. Weet niet precies waar het aan ligt...vakantieperiode, veel werken, lekker uitrusten, geen inspiratie, geen zin om achter de computer te zitten... Maar nu dan toch weer een nieuwe post! En wel over de o zo bekende plastic halve liter flesjes Spa. Weet je wat daar op staat in de kleine lettertjes? 'Uitsluitend bestemd om water van Spa te bevatten'. Hahahaha, je mag ze dus eigenlijk niet bijvullen met gewoon kraanwater! En bijna heel Nederland doet dat gewoon ongeveer dagelijks! Geweldig, iedereen is in overtreding! Al vraag ik me wel af of ze er ooit serieus over nagedacht hebben om er sancties op te zetten...

Nieuwe hobby

Lezen. Ik heb het jarenlang vrijwel niet gedaan. Ja, alleen voor de studie dan. Maar de laatste weken heb ik mijn verslaving van mijn basisschooltijd weer hervat. En da's eigenlijk toch wel heerlijk, gewoon lekker lezen. Nu ben ik echter met mijn derde boek in een paar weken bezig, en met dit boek kan ik gewoon niet meer stoppen. Het is echt zo mooi en ik wil het eigenlijk in één keer uitlezen. Prima toch, zul je denken. Maar dat vind ik dus niet. Ik vind het zo jammer dat het dan na één dag voorbij is. Zo'n mooi boek, waar je maar één dag plezier van hebt... Dus als je dan Els bent, dwing je jezelf gewoon om even te gaan winkelen of nog maar even naar de supermarkt te fietsen om te kijken of je nog iets nodig hebt. Want als je thuis bent ga je toch alleen maar lezen. En dan is je boek veel te snel uit. Erover schrijven helpt ook al, bijna tien minuten tijd gerekt nu. En dat scheelt weer tien minuten in het rouwproces als het boek straks uit is. Gelukkig.

Zo, nu weer snel verder, nog 134 bladzijdes...

Blijkbaar of schijnbaar?

Ik maak bijna nooit taalfouten, maar er is er één die ik maar niet afgeleerd krijg. Zou iemand me hier één keer heel duidelijk het verschil tussen blijkbaar en schijnbaar uit kunnen leggen? Dan beloof ik dat ik het daarna nooit meer fout zal doen!

Twee linkerhanden...

Aaah, waarom ben ik toch altijd zo'n ontzettende kluns?? Ben ik net blij dat ik al twee weken niet meer in mijn vinger heb gesneden bij werk, gebeurt het weer een keer. Nu ben ik net een beetje gewend aan het litteken van een brandwond op mijn rechterarm, brand ik mijn linkerarm ook nog even leuk aan een oven. Want tsja, die zijn erg heet als ze al twintig minuten op honderdtachtig graden staan. En dan moet je niet aan de rand van de klep zitten. Maar als je Els heet vergeet je dat blijkbaar nog wel eens. En da's nogal pijnlijk kan ik je vertellen. Doe mij maar even twee rechter- in plaats van twee linkerhanden, die rechterhand is op dit moment een stuk minder pijnlijk...

Vakantiegevoel

Eindelijk is het er! Bijna iedereen om me heen lijkt al weken in de vakantiesferen te zijn, maar bij mij duurde het even. Mijn eindwerkstuk heb ik nu met een voldoende afgerond, onze eindfilm voor practicum video is af en ik hoef alleen nog maar een paar opdrachtjes te maken. Daar ga ik morgen nog maar even voor knallen. En dan daarna genieten van een (welverdiende) vakantie. Heb er zin in! Lekker de hele dag op slippers lopen, vrolijke hemdjes en rokjes, lekker een rosétje of witbiertje drinken op het terras/in een tuin/op een balkon of op een galerij, mijn reflecterende witte huid die langzaam transformeert in een mooie bruine kleur, genieten van de zon en dan aan het einde van de vakantie nog lekker een weekje naar de zonovergoten mooiste stranden van Europa in Portugal!
Heerlijk toch, zo'n zomer?