Spoken?!

Jongens, mijn spreekwoordelijke klomp is gebroken! Heel vreemd gewoon. Vanochtend voordat ik de deur uit moest, moest ik natuurlijk mijn computer al aan hebben. Mail checken, lachen om de Lach van de dag, je kent het wel. En ja, dan laat ik mijn computer aan staan als ik de hele dag weg ben. Gewoon luiheid denk ik. Dat maakt verder niet uit, maar wat nou het rare was: 's ochtens toen ik ging stond mijn status bij MSN op 'offline weergeven' (is 1x minder klikken dan helemaal afmelden ofzo). En toen kwam ik thuis en toen was mijn status 'online'. En mijn kamer zat op slot. En het raam stond op een kier, dus daar kon ook niemand doorheen geklommen zijn. Hoe kan dat nou? Ikke nie snappen...

En dan denk ik aan Brabant...

Ik weet het, ik heb echt té lang niets gepost. Maar nu ben ik er dan weer even! Gewoon eigenlijk om mijn trouwe lezers te laten weten dat het nog steeds goed met me gaat ;). Ben tegenwoordig lekker druk bezig met mijn stage en met bestuursdingetjes. En tussendoor af en toe ook nog werken en een boel gezelligheid.
Een mooie gedachte wilde ik jullie toch niet onthouden. Ik was gisteren gezellig met vriendinnetjes van de middelbare school gaan stappen in Den Bosch. We zijn allemaal in andere steden gaan studeren; Utrecht, Nijmegen, Amsterdam, enz. Allemaal weg uit Brabant dus ook. En nu werd gisteren 'Brabant' van Guus Meeuwis gedraaid. Toch een mooi moment, het voelde echt weer als vroeger; al die Brabantse gezelligheid met zijn allen!

MAX

Nee, geen naam van een of ander vriendje of geheime liefde of iets dergelijks. Dit is de naam van de omroep waar ik sinds vandaag stage loop! Je weet wel, die omroep voor de 50-plusser. Die met Catherine Keyl ja... Ik mag daar samen met nog een paar mensen de internetredactie doen. Teksten schrijven over de radio- en tv-programma's, over achtergronden bij die programma's, leuke afbeeldingen zoeken, in de gaten houden dat de lay-out allemaal een beetje klopt en er leuk uitziet enzo. Ik heb er nu dus één dag op zitten, en ik kan je zeggen: mijn eerste indruk is heel goed! Leuke mensen, leuke taken, leuke afwisselende onderwerpen.
Komt het denk ik toch nog een keer goed met mijn lang verwachte stage! Hadden jullie niet gedacht hè?

Rosé

Deze week was het zoals jullie ook allemaal wel gemerkt hebben heerlijk weer. En wat is er bij dat weer nou lekkerder om te drinken dan een rosétje (of meer...). Dat heb ik dan ook enkele keren gedaan. Een overzichtje:
De allersmerigste rosé dronk ik gisteravond bij Dianne. Hij was gezegend met de naam 'Mooi Kaap' en de beschrijving vertelde mij dat hij lekker fris en fruitig (of zoiets) zou zijn. Nou, 'Mooi Niet'. 'Mooi Bocht' kan ik beter zeggen. Maarja, voor het luttele bedrag van 1,90 euro kun je ook niet heel veel verwachten. Resultaat: een halve fles door de gootsteen.
De rosé die met de minste liefde werd opgenomen en gebracht, dronk ik bij Café De Luifel. Jezus wat een chagrijnig personeel liep daar rond zeg. Verder wel een ok rosétje.
En dan de allerlekkerste rosé: die dronk ik maandagavond bij Karin. Net als die van gisteravond was het een Zuid-Afrikaanse wijn. Echter wel van een wat duurdere prijsklasse. En gelukkig was dat te merken! Hmmmm, lekker fris was die. Dronk gewoon lekker weg. Dus Karin: complimenten hoor! (zo, staat het stiekem alsnog op mijn blog!)

Busje komt zo

Ok, stel je voor: de bus tussen Eindhoven en Tilburg. Lijn 142 en 141 noemen ze die. En die bussen doen pittoreske dorpjes als Oisterwijk, Moergestel, Best en Oostelbeers aan. En tja, op een gemiddelde zaterdag zitten er in zo'n bus die eens in de twee uur rijdt maximaal 4 mensen. Da's jammer. Vooral voor de chauffeur, want die heeft dan het idee dat hij voor Jan met de korte achternaam rijdt. Dus, wat doe je daar aan? Juist, je maakt de bussen gratis! Het resultaat: met een stuk of honderd man als sardientjes in een blikje in een veel te hete bus. Stomme Hollanders weer hoor, als het maar voor niets is...

Back to reality

Nou, morgen weer college. En dat na precies twee maanden vakantie. En ik vind het niet eens erg, ik heb er eigenlijk wel weer zin in. Wel denk ik dat dat vooral komt door de intro van vorige week. Ik ben voor de vierde keer (één keer als eerstejaars, twee keer mentor en nu als bestuur) meegeweest met de introductie voor de nieuwe eerstejaars CIW en wat was het toch weer een mooi feest! Wát een leuk kamp was het toch! Zoveel leuke eerstejaars, leuke mentoren, kookploeg en natuurlijk een razend enthousiaste IC! Ik heb echt het gevoel alsof ik weer helemaal vol positieve energie zit, ondanks een nog altijd aanwezig slaapgebrek. Hopenlijk blijf ik nog even in die intro-sferen, want dat bevalt me wel. In ieder geval dinsdag weer lekker borrelen met zijn allen, jeujj! Kan bijna niet wachten om iedereen weer te zien...

Dubbel

Pfff, wat een dag zeg... Gelukkig zijn niet alle dagen zo. Gelukkig hoef je niet elke dag zo'n beslissing te nemen. Ik weet wel dat het eigenlijk wel goed is zo. Maar mijn gevoel zegt heel ergens diep van binnen nog 'nee'. En voor mijn gevoel voelt die opluchting die ik voel nogal slecht. En toch is het het beste, daar ben ik inmiddels wel van overtuigd.

En ja, dit is waarschijnlijk heel warrig, ik weet het. Maar nu heb ik het weer even van me af geschreven en kan ik met een gerust hart gaan slapen. Morgen ga ik er gewoon weer voor!

Vakantieverhalen

Jaja lieve lezers, ik ben weer in het land! Terug van een heerlijke week in Portugal. De mensen die mij de laatste twee à drie weken voor mijn vertrek nog gesproken hebben, weten wel dat ik er echt aan toe was. Het vele werken werd me toch een beetje te veel. Een schaarse vrije dag voelde niet meer als ‘lekker’ vrij, maar meer als een verplicht volledig improductieve dag om bij te tanken voor een nieuwe reeks lange en harde werkdagen.
Maar ik kan jullie vertellen dat die ene week écht vakantie me goed heeft gedaan! Ik kan de hele wereld weer aan! Althans, zo voelt het nu…Ik zit hier weer op mijn eigen kamertje, dat meteen weer zo vertrouwd en als ‘thuis’ voelt, terug te denken aan een geweldige vakantie in de Algarve: de mooiste zandstranden die ik ooit heb gezien, indrukwekkende rotspartijen aan de kust, lekker verse vis eten in gezellige restaurantjes, cultureel verantwoorde excursie naar Lissabon (hele gave stad, ga zeker nog eens terug!), onze stevige hike door de rotsen langs de kustlijn, een excursie waarbij we ontzettend veel van de streek gezien hebben en niet te vergeten de vele lol en gezelligheid met mijn vriendinnetjes! Als ik aan al onze (voornamelijk onzin-) gesprekken terugdenk, krijg ik spontaan weer een glimlach op mijn gezicht! Jammer dat die week zo snel voorbij is gegaan, maar ik heb ook nog genoeg leuks en gezelligs in het vooruitzicht. Ik heb zelfs zin in het gewone alledaagse studie-leventje. Zucht…wat één weekje rust al niet met je kan doen! Het was écht goed toeven!

Vamos a la Playa!

Morgen begint voor half Nederland het harde leven weer; er moet dan weer gewoon gewerkt worden. Dan heb ik het toch beter bekeken moet ik zeggen, want ik heb mijn vakantie nog tegoed! Woei! Na ongeveer zes weken 'vakantie' waarin ik toch wel gemiddeld 40 uur gewerkt heb, kan ik nu een weekje gaan relaxen aan de zonovergoten stranden van Portugal. Gewoon lekker een beetje niks doen, uitslapen, lekker uit eten, af en toe nog een cultureel verantwoorde excursie en gewoon lekker genieten. Ik ben er aan toe...Dat wordt genieten baasje! Tot over een week! Houdoe!

Onredelijkheid

Bah, dat is iets waar ik nou echt niet tegen kan! Vooral niet als je keihard werkt en de spreekwoordelijke benen onder je spreekwoordelijke kont uit loopt. En dan is het nog niet goed. Daar kan ik me echt zo ontzettend boos over maken. En dat doe ik nu dan ook al zo'n vierentwintig uur. En dat past niet bij mij. Helemaal niet zelfs. Meestal ben ik maar vijf minuten boos en dan lach ik alweer. Dus dat ga ik vanaf nu ook maar weer proberen...

I can laugh about it,
I'd better try to laugh.
or I can cry about it.
You'll never see me cry
I should ignore the words you say,
they can hurt,
but won't kill me
cause they can hurt,
but won't kill me.
They can hurt but won't kill me.

So I can laugh about it,
yeah I'd better try to laugh.
or I can cry about it.
no you know you'll never see me cry.
I should ignore the words you say.
They can hurt,
but won't kill me.
Cause they can hurt,
but won't kill me.
No they won't kill me.

Racoon - Laugh about it

Overtreding

Jaja lieve lezers, het is hier een hele tijd stil geweest. Weet niet precies waar het aan ligt...vakantieperiode, veel werken, lekker uitrusten, geen inspiratie, geen zin om achter de computer te zitten... Maar nu dan toch weer een nieuwe post! En wel over de o zo bekende plastic halve liter flesjes Spa. Weet je wat daar op staat in de kleine lettertjes? 'Uitsluitend bestemd om water van Spa te bevatten'. Hahahaha, je mag ze dus eigenlijk niet bijvullen met gewoon kraanwater! En bijna heel Nederland doet dat gewoon ongeveer dagelijks! Geweldig, iedereen is in overtreding! Al vraag ik me wel af of ze er ooit serieus over nagedacht hebben om er sancties op te zetten...

Nieuwe hobby

Lezen. Ik heb het jarenlang vrijwel niet gedaan. Ja, alleen voor de studie dan. Maar de laatste weken heb ik mijn verslaving van mijn basisschooltijd weer hervat. En da's eigenlijk toch wel heerlijk, gewoon lekker lezen. Nu ben ik echter met mijn derde boek in een paar weken bezig, en met dit boek kan ik gewoon niet meer stoppen. Het is echt zo mooi en ik wil het eigenlijk in één keer uitlezen. Prima toch, zul je denken. Maar dat vind ik dus niet. Ik vind het zo jammer dat het dan na één dag voorbij is. Zo'n mooi boek, waar je maar één dag plezier van hebt... Dus als je dan Els bent, dwing je jezelf gewoon om even te gaan winkelen of nog maar even naar de supermarkt te fietsen om te kijken of je nog iets nodig hebt. Want als je thuis bent ga je toch alleen maar lezen. En dan is je boek veel te snel uit. Erover schrijven helpt ook al, bijna tien minuten tijd gerekt nu. En dat scheelt weer tien minuten in het rouwproces als het boek straks uit is. Gelukkig.

Zo, nu weer snel verder, nog 134 bladzijdes...

Blijkbaar of schijnbaar?

Ik maak bijna nooit taalfouten, maar er is er één die ik maar niet afgeleerd krijg. Zou iemand me hier één keer heel duidelijk het verschil tussen blijkbaar en schijnbaar uit kunnen leggen? Dan beloof ik dat ik het daarna nooit meer fout zal doen!

Twee linkerhanden...

Aaah, waarom ben ik toch altijd zo'n ontzettende kluns?? Ben ik net blij dat ik al twee weken niet meer in mijn vinger heb gesneden bij werk, gebeurt het weer een keer. Nu ben ik net een beetje gewend aan het litteken van een brandwond op mijn rechterarm, brand ik mijn linkerarm ook nog even leuk aan een oven. Want tsja, die zijn erg heet als ze al twintig minuten op honderdtachtig graden staan. En dan moet je niet aan de rand van de klep zitten. Maar als je Els heet vergeet je dat blijkbaar nog wel eens. En da's nogal pijnlijk kan ik je vertellen. Doe mij maar even twee rechter- in plaats van twee linkerhanden, die rechterhand is op dit moment een stuk minder pijnlijk...

Vakantiegevoel

Eindelijk is het er! Bijna iedereen om me heen lijkt al weken in de vakantiesferen te zijn, maar bij mij duurde het even. Mijn eindwerkstuk heb ik nu met een voldoende afgerond, onze eindfilm voor practicum video is af en ik hoef alleen nog maar een paar opdrachtjes te maken. Daar ga ik morgen nog maar even voor knallen. En dan daarna genieten van een (welverdiende) vakantie. Heb er zin in! Lekker de hele dag op slippers lopen, vrolijke hemdjes en rokjes, lekker een rosétje of witbiertje drinken op het terras/in een tuin/op een balkon of op een galerij, mijn reflecterende witte huid die langzaam transformeert in een mooie bruine kleur, genieten van de zon en dan aan het einde van de vakantie nog lekker een weekje naar de zonovergoten mooiste stranden van Europa in Portugal!
Heerlijk toch, zo'n zomer?

Nat?!?

Wellicht een rare vraag lieve lezers, maar wie begrijpt mij als ik zeg dat sommige deo's nat zijn en andere niet? Rexona is bijvoorbeeld droog. Vogue is nat. Nivea is droog, evenals Sanex. En 8x4 was volgens mij vroeger nat en is nu droog. Veel meer varianten heb ik niet geprobeerd...Maar goed, volgen jullie me?

Genieten baasje!

Wat een mooie dag was het vandaag toch zeg! Dat wil ik even kwijt. Al vanaf het moment dat ik opstond leek alles goed te gaan. Eerst heel nuttig vergaderen, daarna lekker koffie drinken, dan lekker relaxed thuis lunchen met als toetje een schaaltje verse aardbeien. Toen helaas even aan mijn eindwerkstuk, maar daar gunde ik mezelf slechts weinig tijd voor. Het was weer tijd om lekker met mijn ouders, die naar Utrecht waren gekomen, koffie te gaan drinken. En toen lekker uit eten (vooraf een lekkere pastasalade met zongedroogde tomaatjes, als hoofdgerecht een heerlijke zalmfilet met limoensausje en iets peterselie-pesto-achtigs en als toetje een vruchtensorbet, mjammie!). Én als klap op de vuurpijl naar de musical Jesus Christ Superstar! Wederom heerlijk zitten genieten: goed acteerwerk en echt geweldige zang!
Heerlijk, ik ga nog even nagenieten en dan lekker slapen!

Thank you stranger!

Voor het oppompen van de beide banden van mijn zeer gewaardeerde en gerespecteerde ouwe rammelende authentieke groene Gazelle! Weken zat ik er al tegenaan te hikken. Zulks een kleine moeite, maar ik kon me er maar niet toe zetten. En toen had ik daarnet eindelijk alle moed bij elkaar geraapt. Dus ik loop de fietsenstalling in, haal mijn fiets uit het rek en zet hem zo neer dat de pomp makkelijk aan te sluiten is op het ventiel. Ik voel nog even of het écht wel nodig is. Hmm, da's vreemd...mijn banden voelen keihard aan. En dat terwijl ze vrijdag toch écht hartstikke slap stonden. En ik heb er in de tussentijd niks mee gedaan. Nou ja, ze zullen wel gewoon 'indeuken' als ik er op fiets. Dus toch maar begonnen. Maar ik kreeg er geen lucht meer bij! Conclusie: iemand heeft mijn banden even voor mij opgepompt! Dankjewel iemand!

Naar gevoel

Sta je gewoon op een donderdagavond na een heel gezellig etentje op de bus te wachten, komt er ineens een ambulance met zwaailicht en sirene langsscheuren. Dat vind ik altijd al eng. Raast daar maar met zo'n 70 kilometer per uur midden door het centrum en met dezelfde snelheid de bocht om. Maar dan zie je vanuit de inmiddels rijdende bus waar die ambulance naartoe reed...Een bus die stilstaat...een fiets of meerdere fietsen...volgens mij zelfs een auto erbij. De straat die half afgezet is. Nog een ambulance die er staat. Broeders die af en aan rennen met brancards. Een hoop ramptoeristen eromheen natuurlijk. Ik ben normaal niet zo'n 'denker', maar als ik zoiets zie dan blijft dat vervelende gevoel toch wel een tijdje hangen. Hopenlijk kan ik gewoon lekker slapen nu ik het van me af heb geschreven...

Plannen en ik

Tja, da's dus vaak niet zo'n geslaagde combi. De planning ziet er vaak prima uit, maar de uitvoering klopt van geen kanten. Gisteren was ook echt zo'n dag. Alles wat vast leek te staan werd ineens omgegooid. In plaats van practicum-activiteit werd het koffie drinken, in plaats van hard aan mijn eindwerkstuk typen werd het rustig aan boodschappen doen en koken. En het lag dit keer niet aan mij, dat u dat even weet. Nee, het was het lot zullen we maar zeggen.
En zo kun je er altijd maar weer aan uit...