Restless legs

Dat is nou echt een familiekwaaltje bij mij in de familie. Mijn oma heeft er last van, mijn tante, mijn moeder, mijn zus en ik. We kunnen gewoon niet stilzitten. En dan heb ik het niet over het figuurlijke 'niet stil kunnen zitten', als in: altijd bezig moeten zijn. Ok, daar heb ik ook wel last van, maar dat bedoel ik nu niet. Wij kunnen gewoon letterlijk niet stilzitten. Sommige dagen valt het mee, dan kan ik 'gewoon' een film van anderhalf uur kijken en ook anderhalf uur lang ongeveer vastgeroest zitten aan de bank. Maar soms...soms kan ik gewoon echt nog geen half uur stilzitten. Dan gaan mijn benen écht joekeren. Ok, die term behoeft wellicht enige uitleg: joekeren betekent in onze familie dat je gewoon met je benen moet gaan schoppen/trappelen. Een redelijk neurotische beweging, maar die je gewoon écht niet kan stoppen en waar je niks aan kan doen. Ja, of je moet gaan lopen, dat wil ook nog wel eens helpen. Dit is echter niet altijd mogelijk. De medische benadering voor dit verschijnsel is, volgens mijn moeder, 'restless legs'.

Wat betekent dit nou in het dagelijks leven? Nou, bijvoorbeeld dat ik vijf keer op een dag van mijn kamer naar de keuken wandel om bijvoorbeeld alleen een kopje thee te gaan zetten of alleen even te kijken of ik post heb. En huisgenoten merken dit ook op. Zojuist bijvoorbeeld zei er één: 'Volgens mij wordt het tijd voor een waterkoker en een theepot op je kamer!'. Waarop ik antwoorde: 'Ja, ik heb al een waterkoker én ook een theepot op mijn kamer, maar ik kan toch niet zo lang stilzitten, dus dan loop ik graag een keer op en neer!'. Zulk soort opmerkingen schijnt niemand te begrijpen. Behalve mijn halve familie dan...

Toegewijd

Dat lijkt me echt het enige passende woord in deze dagen...Ik zal toch nog eens een keer goed na gaan denken...

Ratjetoe

Wow, wat een actieve en productieve dag zeg! Ik ben echt trots op mezelf! Zoveel nuttigheid heb ik nog nooit geproduceerd op één dag. Jammer alleen dat ik nu niet meer echt een gestructureerd stukje kan typen. De volgende dingen wil ik wél even kwijt, dus dan maar op een niet-gestructureerde manier en niet in een leuk verhaaltje ofzo.

- Voor de mensen die echt ál het nieuws van vandaag hebben meegekregen en iets hebben gelezen over brand in een studentencomplex in Utrecht (hier bijvoorbeeld): ik ben ongedeerd! Zag vanmorgen wel politie met zwaailicht en loeiende sirene door de straat rijden, dat was al schrikken...

- Ik kan nu al zeggen dat het woord van het jaar 2006 definitely 'kansloos' is. Overal duikt het op. Zelfs mijn neefje van 2 en een nieuwslezer op Nederland 2 zijn betrapt!

- Ik ben een perfectionist. En dat is op zich een goede eigenschap. Maar ik kom er steeds meer achter dat dat ook nadelen heeft. Zo heb ik soms de neiging om heel veel taken op me te nemen, omdat ik dan zeker weet dat het goed gebeurd. Net of ik het anderen niet toevertrouw ofzo. Behalve dat het voor de ander misschien wat lullig kan overkomen, levert het vaak ook nog een heleboel (onnodig!) werk voor mezelf op.

- Als je het druk hebt zijn kleine dingetjes veel makkelijker om te doen dan wanneer je de hele dag een beetje rondhangt en niets uitspookt. Van die kleine dingetjes doe je dan gewoon even tussen de soep en het hoofdgerecht door bij wijze van spreken en ze hoeven niet 'ingepland' te worden.

- Oirschot is zeer goed vertegenwoordigd in Utrecht: de plaatsnaam prijkt zelfs op één van de vele tafeltjes in de collegezaal waar ik mij vanochtend bevond. Weliswaar fout geschreven (Oirsgot), maar toch...Ik vond het een mooi iets!

- Er zijn twee miljard Chinezen zonder fiets, of zoiets!

- En als laatste aan alle bouwvakkers: jullie hoeven niet naar élk meisje of elke vrouw met een rokje aan te fluiten hoor!

Singing in the Rain

Vreemd. Normaal gesproken wordt ik echt super-chagrijnig als het een keer een klein beetje regent. Maar deze hele week al geef ik er gewoon helemaal niks om. Het boeit me totaal niet. Ik haal een keer mijn schouders op en fiets gewoon even vrolijk verder.
Wat is er toch aan de hand met me???

Fiets-maatjes

Dit gaat niet over iemand met wie ik vaak samen fiets ofzo, wat waarschijnlijk wel de verwachting is als je de titel van deze post leest. Nee, dit gaat over mijn fiets. Mijn vreselijke oude maar vertrouwde authentieke groene Gazelle. Die fiets heeft een maatje gevonden geloof ik. En dat maatje 'woont' in dezelfde fietsenstalling als mijn fiets. Telkens als ik mijn fiets uit die stalling wil halen, staat er dezelfde fiets naast. En nee, dat komt niet omdat mijn fiets altijd op dezelfde plek staat. Hij wisselt erg vaak van standplaats. De ene keer staat hij vooraan links, dan weer achteraan rechts en tussendoor ook nog op alle plaatsen daartussen. Maar iedere keer weer heeft hij zijn maatje gevonden. Of eigenlijk: zijn maatje vindt mijn fiets! Want ík ben het niet hoor, dit dit veroorzaakt. Ok, heel af en toe wel, maar dat is dan alleen maar omdat er écht alleen maar naast deze fiets plaats is. Het moet de eigenaar van het maatje van mijn fiets zijn. De eigenaar van de bijna net zo oude (hij ziet er nog iets beter uit) en bijna net zo viesgekleurde (niet groen, maar lichtbruin/beige/geelachtig) authentieke Gazelle als mijn fiets. En het maatje van mijn fiets heeft een hangslot met donkerrood plastic er omheen. En dit is al een paar weken gaande. Ze lijken écht onafscheidelijk te zijn...

Ik ben benieuwd wie de eigenaar van het maatje van mijn fiets is!

Er is altijd een weg...

...om bij Xander te komen! De man met de mooiste achternaam allertijden. Na al enkele mislukte pogingen, gaat het er nu dan echt van komen. De kaartjes zijn besteld. Ik wist het gewoon, het moest nog een keer écht gaan gebeuren. En jawel: dat vermoeden was juist. 1 april is het zover, en nee dat is geen grap! :p

Blij kind

Ik noem mezelf wel eens een blij kind. Van de kleinste dingen kan ik helemaal vrolijk worden en blij rond gaan springen. Op zich is dat niet erg. Het is denk ik wel goed om je zo duidelijk te uiten. Maar ik heb het idee dat anderen dit gedrag niet altijd begrijpen, sommige mensen kijken me op zo'n moment echt aan alsof ik van een andere planeet kom ofzo. Tsss...alsof ik niet blij mag zijn ofzo!
Ik dacht altijd dat ik één van de weinigen was die in zulk blij springerig gedrag kon vervallen. Maar dit blijkt niet waar te zijn. Ik heb meer mensen gevonden die dit kunnen! Zo loopt mijn huisgenoot al minstens een uur rond te springen en te juichen omdat ze een nieuwe tas heeft gekocht. En dat is niet zo erg, maar ze zegt ook nog dat ze die aan mij te danken heeft. Alleen maar omdat ze zo zat te twijfelen, en ik haar wees op de geweldige Loesje-spreuk 'Bij twijfel altijd kopen!'. Dat heeft ze dus gedaan. En ze is me dankbaar. En ze huppelt nu dus al minstens een uur rond. Als een blij kind! En ik vind het leuk om te zien, dus ik ga dit gedrag ook vooral niet afleren! En ik wil bij deze iedereen motiveren om het kind in jezelf (al is het maar heel af en toe...) naar boven te laten komen, dat maakt het leven een stuk leuker!

Kees & Annie

Ons pap en ons mam. Mijn ouders. 's pa en 's ma.
Ik heb er al wel redelijk wat over geschreven. Meestal waren dat dan rare dingen die ze deden. Mijn vader met zijn typische 'Gosens-humor' bijvoorbeeld. Of het ging over frustraties die ik had. Want die heb ik wel eens, frustraties over mijn ouders. Dan snap ik gewoon totaal niet waarom ze over iets kleins zo moeilijk kunnen doen. En zij snappen dan niet waarom ik overal zo gemakkelijk over denk ('Alles komt toch wel goed!').
Maar eigenlijk hebben ze gewoon vooral het beste met mij en mijn zus voor. Ze willen eigenlijk vooral dat wij het goed hebben en cijferen zichzelf even weg. En ze willen altijd een helpende hand zijn als het nodig is.
En die dingen mogen ook wel eens gezegd worden dacht ik zo!

Goede Voornemens?

Goede Voornemens. Ik doe er nooit aan mee. Ik ben namelijk van mening dat je die zogenaamde Goede Voornemens niet hoeft uit te stellen tot 1 januari. Als ik op 13 december bedenk dat het goed zou zijn om meer te gaan sporten en gezonder te gaan eten, waarom zou ik dat dan nog een paar weken uitstellen? Het is dan toch beter om er gewoon meteen te beginnen?
Toch lijkt het er wel op dat ik Goede Voornemens heb gemaakt, als ik eens naar mijn gedrag kijk van het jaar 2006 tot nu toe:

- ik ben 1 januari heel fit (als in: zonder kater, dus zonder teveel gedronken te hebben) opgestaan
- ik ben 1 januari heel braaf mee gegaan naar mijn opa's en oma
- ik heb elke dag van dit jaar tot nu toe minstens één stuk fruit gegeten (en deze dag is nog niet eens om!)
- ik heb vandaag redelijk veel lichaamsbeweging gehad (ongeveer een half uur gelopen en ook een half uur gefietst totaal)
- ik heb vandaag mijn tijd ook goed besteed aan mijn studie
- ik heb vandaag, ondanks het ontbreken van zin om te koken, boodschappen gedaan voor een gezond avondmaal

Klinkt allemaal best goed toch?? Misschien moet ik maar doorgaan in dit ritme...Oeps, dat klinkt stiekem toch als een Goed Voornemen...


p.s. Waarom ik iedere keer 'Goed' en 'Voornemen' met hoofdletter schrijf? Gewoon, omdat ik dat mooi vind!

Eureka!

Onze wc. Ik heb er al vaker over geschreven, onder andere over de wc-papier-strijd (die overigens nog steeds gaande is!). En nu weer iets. Op onze wc hangen een heleboel onzin-dingen. Krantenknipsels, foto's, plaatjes van een soort van carnavalspakken (hele leuke, een prinsessenjurkje en een soort Robin Hood-pakje!), stripjes. Er hangt ook een plaatje bij van Bob de Bouwer. En daar staat het volgende op: 'reusable stickers'. Dat het Engels was, had ik gelukkig meteen door. Maar ik heb me echt al ongeveer een half jaar afgevraagd wat het nou precies voor stickers zijn. En vandaag had ik het ineens! Een helder moment! Er staat stiekem gewoon 're-usable stickers'. En dus zijn het stickers die je kunt hergebruiken! Het dilemma is eindelijk opgelost!

Ben benieuwd of er mensen zijn die er nóg langer over gedaan hebben of gaan doen...Vast niet!

Nutteloze overpeinzingen

- Waarom loopt 'winkelend publiek' altijd midden op de weg en blijft de stoep (die naar mijn weten toch écht bedoeld is voor voetgangers) nagenoeg leeg?
- Waarom blijft 'Grease' zelfs na zo'n tien keer kijken nog steeds leuk?
- Waarom doet iedereen dat dansje van 'Greased Lightnin' altijd verkeerd? (detail: iedereen (voor de detaillisten: bijna iedereen...) beweegt zijn armen van binnen naar buiten, maar in de film bewegen ze toch echt van buiten naar binnen!)
- Waarom vallen er in een paar uur tijd minstens vijf dienbladen vol kopjes en schoteltjes op de grond en valt er in die bewuste tent normaal bijna nooit iets?

Inspiratieloos

Ik weet even niets om over te schrijven. Ik zou kunnen schrijven dat ik lekker vakantie heb en dat ik gezellig met familie kerst ga vieren. Ik zou kunnen schrijven dat ik dinsdag jarig was en dit gisteren gevierd heb. Ik zou ook kunnen schrijven dat ik deze week verder nog voor mijn werk heerlijke Italiaanse hapjes van Beckers heb uitgedeeld. Ik zou kunnen schrijven dat ik vanavond personeelsfeest heb.

Maar dat doe ik allemaal maar niet. Ik hou het gewoon bij het volgende: Fijne/gezellige/smakelijke kerst allemaal!

Bomen zijn relaxed...

En dat vindt mijn moeder ook! Ze stond vanochtend op met dat 'lied' in haar hoofd! Ik heb haar aangestoken. En toen mocht ik het vanochtend niet meer 'zingen'...
Muhaha, heb ik toch maar weer mooi voor elkaar! ;)

Huis-avondje

Tijdens een spelletje 'Machiavelli': (voor degenen die het niet kennen: heel leuk, tis met kaarten en goudstukken en je moet een stad bouwen, kan het niet goed uitleggen zo, maar het is dus leuk...)

Ik ben aan de beurt: 'Ok, ik wil om te beginnen mijn goudstukken voor mijn beurt!'
(stilte)
Huisgenoot J: 'Ok, ik zit even te twijfelen of ik nu een vrouw-onvriendelijke opmerking ga maken over vrouwen die om geld vragen voor hun beurt...'

Oeps...Ben ik weer hoor...

Beste meneer,

Ik weet niet hoe u heet, waar u vandaan komt, wat u in het dagelijks leven doet, hoe oud u bent. Ik weet eigenlijk niks van u, behalve dan dat u heel vaak pannenkoeken komt eten in het pannenkoekenhuis waar ik werk. En dat u eigenlijk altijd heel vrolijk bent. En dat u altijd wel even een praatje komt maken. En natuurlijk klets ik dan gewoon vrolijk even mee, hoe druk het ook is. Ook weet ik dat u altijd helemaal blij bent als ik weer aan het werk ben, dat spreekt u soms ook letterlijk zo uit. Het doet u goed dat ik daar bijna elk weekend werk, en ook al een paar jaar lang. Een paar weken geleden vroeg u mijn naam. En gisteren wist u hem nog! U begroette mij vrolijk met: 'Hey Els! Alles goed?'. En dat vond ik mooi. Daar stond ik dan, temidden van een paar van mijn collega's, en u begroette alleen mij. Ook al wordt ik daar wel een beetje verlegen van, ik vind het fijn dat u mij in mijn werk als soort van serveerster zo waardeert. En stiekem word ik ook wel een beetje blij als u weer een bezoekje brengt bij het pannenkoekenhuis!

Waardering

Di-jan schreef er woensdag al over, dat het zo fijn is als de dingen die je doet ook gewaardeerd worden door anderen. En (hoe kan het ook anders ;)), dat gevoel heb ik ook al een paar dagen. Het begon woensdag. En gisteren was er weer zo'n moment. En vandaag zomaar ineens uit het niets weer één! Het kunnen echt de simpelste dingen zijn, bijvoorbeeld een huisgenoot die het zo lief vindt als je vraagt hoe haar tentamen ging. En daar word ik best blij van, moet ik eerlijk toegeven. Gewoon dat je het gevoel hebt dat je wat kan betekenen voor anderen, ook al is het maar een beetje...

December feestmaand

Gisteravond is hij voor mij begonnen: de altijd leuke en gezellige feestmaand december! Gisteren lekker bij mijn ouders ge-gourmet (schrijf je dat zo?) en daarna nog 'Sinterklaas gevierd' met hele leuke cadeautjes. Lekker geurtje, mooi dekbedovertrekset, leuk kookboekje, 'een goeie wok', een leuke maillot en nog wat andere dingetjes. Zoals elk jaar heeft mijn moeder me weer veel te veel verwend... En dan vier ik maandag nóg een keer Sinterklaas, in Utrecht. En dan twee weken later weer een paar keer (minstens drie geloof ik) mijn verjaardag. En dan alweer een paar dagen later Kerst. En vervolgens weer een weekje later Oud & Nieuw (eigenlijk alleen Oud, maar dat klinkt zo raar...). Echt leuk, die decembermaand! Volop Feest voor mij!

Wat vinden jullie: is december vooral alleen maar leuk of zijn jullie aan het einde van de maand stiekem al die 'verplichtingen' wel beu?

Raar beest

En dan heb ik het over onze huispoes: de veelgeprezen Kapitein Haak. Ze is echt hartstikke raar, nu ben ik er van onvertuigd. Zoals net bijvoorbeeld. Zit je gewoon gezellig met een paar huisgenoten in de keuken te lunchen, wordt je ineens opgeschrikt door een redelijk lomp klinkend gestommel. Verschrikt spring je dan op en gaat kijken wat er aan de hand is. En wat denk je? Hangt er ineens een poes met haar voorpoten aan het randje naast de deur (ongeveer 1 meter-1.20 meter hoog). En waarom? Waarschijnlijk omdat daar een ieliepielie klein mugje vloog, dat wel een lekker maal zou zijn...en niet één keer proberen, nee gewoon tien minuten helemaal in trance naar een mugje gaan grijpen. Echt een raar beest...Maar wel heel lief!

WC-papier-strijd

Volgens mij heb ik er al eens over geschreven: mijn tic met wc-papier. En wel met de manier waarop dat moet hangen. Het kan op twee manieren. De verkeerde manier is die waarbij het printje naar de muur toe hangt. De goede manier is die waarbij het printje van de muur af hangt. Dat is namelijk veel mooier, en het 'pakt' veel fijner.
Nu lijkt het wel alsof er hier in huis een soort strijd gaande is. Ik hang de wc-rol altijd gewoon op de goede manier op, dus met de (al-dan-niet-)bedrukte-kant naar voren. Nu is er echter ook iemand (of meerdere iemanden...) die dit schijnbaar niet wil en die de rol dan ook steeds omdraait. Echt heel vaak gebeurt dat. Dan hangt ie gewoon goed en als ik dan bijvoorbeeld terugkom van college, is hij weer omgedraaid. En dat hoort niet. Dat is niet mooi. En dat is niet handig. Dus ik ga de strijd aan: ik blijf gewoon de rol steeds goed draaien. Ik zal net zo lang doorgaan, totdat iedereen begrijpt dat de rol maar op één manier goed hangt!

Goed bezig!

Dat zeg ik vaker. Maar nu meen ik het echt! Wat een activiteit hier. En dat na amper viereeneenhalf uur slaap afgelopen nacht. Ik zeg: écht goed bezig! ;)