Thank you stranger!

Voor het oppompen van de beide banden van mijn zeer gewaardeerde en gerespecteerde ouwe rammelende authentieke groene Gazelle! Weken zat ik er al tegenaan te hikken. Zulks een kleine moeite, maar ik kon me er maar niet toe zetten. En toen had ik daarnet eindelijk alle moed bij elkaar geraapt. Dus ik loop de fietsenstalling in, haal mijn fiets uit het rek en zet hem zo neer dat de pomp makkelijk aan te sluiten is op het ventiel. Ik voel nog even of het écht wel nodig is. Hmm, da's vreemd...mijn banden voelen keihard aan. En dat terwijl ze vrijdag toch écht hartstikke slap stonden. En ik heb er in de tussentijd niks mee gedaan. Nou ja, ze zullen wel gewoon 'indeuken' als ik er op fiets. Dus toch maar begonnen. Maar ik kreeg er geen lucht meer bij! Conclusie: iemand heeft mijn banden even voor mij opgepompt! Dankjewel iemand!

Naar gevoel

Sta je gewoon op een donderdagavond na een heel gezellig etentje op de bus te wachten, komt er ineens een ambulance met zwaailicht en sirene langsscheuren. Dat vind ik altijd al eng. Raast daar maar met zo'n 70 kilometer per uur midden door het centrum en met dezelfde snelheid de bocht om. Maar dan zie je vanuit de inmiddels rijdende bus waar die ambulance naartoe reed...Een bus die stilstaat...een fiets of meerdere fietsen...volgens mij zelfs een auto erbij. De straat die half afgezet is. Nog een ambulance die er staat. Broeders die af en aan rennen met brancards. Een hoop ramptoeristen eromheen natuurlijk. Ik ben normaal niet zo'n 'denker', maar als ik zoiets zie dan blijft dat vervelende gevoel toch wel een tijdje hangen. Hopenlijk kan ik gewoon lekker slapen nu ik het van me af heb geschreven...

Plannen en ik

Tja, da's dus vaak niet zo'n geslaagde combi. De planning ziet er vaak prima uit, maar de uitvoering klopt van geen kanten. Gisteren was ook echt zo'n dag. Alles wat vast leek te staan werd ineens omgegooid. In plaats van practicum-activiteit werd het koffie drinken, in plaats van hard aan mijn eindwerkstuk typen werd het rustig aan boodschappen doen en koken. En het lag dit keer niet aan mij, dat u dat even weet. Nee, het was het lot zullen we maar zeggen.
En zo kun je er altijd maar weer aan uit...

Universiteits-logica?

Op de Kromme Nieuwegracht 29 staan in een gang twee grote grijze kasten. Niks mis mee. Maar wat zag ik nou vandaag? Ze blijken helemaal niet grijs te zijn! De ene had namelijk een stickertje met 'witte kast' en de andere was getransformeerd tot 'blauwe kast'. Ga ze maar zoeken, het staat er echt! Ik weet niet wie dit verzonnen heeft, maar ik zie er de logica niet van in!

Elizabethtown

Na een drukke week vol practicum, vergaderingen, eindwerkstuk-shizzle, feestjes, werk, verjaardag, opruimen en nog meer practicum-bezigheden én natuurlijk de primaire behoeften als slapen en eten, gun ik mij vanavond een avondje volledige rust. Lekker op de bank hangen met een pot thee en chocoladekoekjes, al kijkende naar Elizabethtown. Jawel, die film met de slechte recensies die ik wél echt leuk vind. Fijne bijkomstigheid is natuurlijk Orlando Bloom, die daar zeker aan bijdraagt. Dus, dat is wat ik ga doen.

In Santé-taal: 'even wat tijd voor mezelf nemen'
In Filmwetenschap-taal: 'de ervaarbaar gemaakte immersieve werking van film ondergaan'
In Break Out-taal (bestaat die nog??): 'ff zonder je matties lekker chilluh'
In Communicatiewetenschap-taal: 'informatie-overdracht laten plaatsvinden'
In Tina-taal: 'lekker wegzwijmelen bij 100% hunk Orlando'

Het is aan de lezer om uit te maken welke omschrijving het meeste van toepassing is.

Moe?!?

Soo zeg. Ik dacht dat ik het niet meer kon, uitslapen. Na weken waarin ik óf steeds gewoon vroeg op moest, óf ik gewoon toch vroeg wakker was ondanks dat ik kon uitslapen, is het me nu weer gelukt. En dat zelfs twee dagen achter elkaar. Gisteren schrok ik om 11.18 uur wakker en vandaag om 11.27 uur. Wát een tijden! Heerlijk! Gewoon onbezorgd liggen te slapen. Ik denk dat ik er aan toe was...

Alles komt goed

Na een dagje hard werken en een beetje nadenken over wat dingen, ben ik er heilig van overtuigd dat ik die uitspraak kan doen.
Mijn niet al te onbelangrijke Bachelor Eindwerkstuk staat eindelijk enigszins op de rails. Ik heb overzicht over hoe ik het precies ga aanpakken en wat ik daarvoor vanaf nu in welke volgorde moet doen.
Mijn andere vak, Practicum Video, komt ook goed. Ik vind het leuk, dus dan zet ik me extra in om goed werk te leveren, wat dan vervolgens weer beloond zal gaan worden.
Mijn lichte stress-momenten over ons bestuurtje zijn voorlopig niet meer echt nodig. De langverwachte constitutieborrel van aanstaande maandag is zo goed als geregeld en verder raken we ook met zijn allen steeds meer gewend aan de dingen die geregeld moeten worden. En natuurlijk de leuke borrels en feestjes waarvoor we worden uitgenodigd!
Verder denk ik dat het niet moeilijk moet zijn om binnen afzienbare tijd een (extra/nieuwe?) inkomensbron te vinden. En dan is het wellicht zelfs mogelijk om nog een leuk reisje te maken in de vakantie.

Conclusie: écht alles komt goed! Als het dat nu eigenlijk al niet is...

Gezegend

Volgens collega R. ben ik gezegend met 'malse biefstuk-billen'. En dat moest ik opvatten als een compliment. Dat u dat gewoon even weet...

Mooie dag

Jongens jongens, wat een heerlijke dag vandaag, dat moet ik even kwijt! Echt perfect gewoon: zowel het nuttige als het aangename. Hoewel ik van 9 tot 18 uur bijna onafgebroken bezig ben geweest met bestuurs- en studie-dingen, heb ik bijna de hele dag genoten. Lekker in de zon studeren: beentjes omhoog, uitzicht op de Dom en een huisgenoot die een lekker vers stukje meloen komt brengen. En tussendoor ook echt 'kennis vergaren'. En dan 's avonds gezellig buiten eten met een rosétje, ijsje halen en weer lekker buiten rosétjes drinken. En nu voldaan en tevreden lekker slapen. Heerlijk zo'n dag, ik hoop dat er snel meer van dit soort volgen!

En nu?

Lieve lezers, help me! Frustraties! Ik word gek!
- mijn bovenbuurman lijkt een soort regendans uit te voeren door al stampende met schoenmaat 48 (als het al niet meer is) rondjes te maken.
- mijn buurvrouw/man draait al anderhalf uur aan een stuk de meest kansloze Nederlandstalige meezingers à la Frans Bauer, Grad Damen en Jan Smit en kan het schijnbaar niet nalaten om samen met enkele van zijn/haar kornuiten keihard de kelen open te zetten en daarbij onsamenhangende oerkreten te produceren.
- ik kan niet de full-text bestanden van de Universiteitsbibliotheek raadplegen (mooi woord voor het als een bezetene door een lijst van tig-duizend titels scrollen) omdat de site niet weergegeven kan worden. Niet dat dat nou zo erg is, maar ik was na minstens een week zeer ernstig SOGgen eindelijk gemotiveerd om me er toe te zetten een duidelijk onderwerp en een soort van onderzoeksvraag te formuleren voor mijn niet geheel onbelangrijke Bachelor Eindwerkstuk.
- mijn toetsenbord doet niet wat ik wil...althans, niet op MSN. Dubbele punten worden een plusminus, het vraagteken transformeert tot een is gelijk aan-teken en bij het intoetsen van het backslash-teken zie ik alleen een vogelsnaveltje. En ik als computer-analfabeet weet natuurlijk niet hoe dit op te lossen.

Nou ja, morgen weer een dag zullen we maar zeggen. Zucht.

Communicatie

Mensen reageren vaak weinig begripvol als je zegt dat je communicatie studeert. Ze snappen niet wat het precies inhoudt. Vinden het te vaag en denken dat je er hélemaal niets mee kan. Nou moet ik iets bekennen: ook ik heb die gedachten wel eens (gehad). Maar wat ik deze dag geleerd heb is dat communicatie van levensbelang (ok, bijna dan...) is. Communicatie op zich is eigenlijk iets van niets, maar toch draait alles er om. Communicatie en contact.
Zo, wijze woorden, en dat al als je bijna klaar bent met je Bachelor...

Controle-freak

Ik vind het niet erg als ik het druk heb en veel moet doen. Stiekem heb ik dat zelfs eigenlijk liever dan dat ik niets te doen heb. Ja ok, voor een dagje is dat leuk, maar het moet niet langer duren. Dan ga ik me alleen maar vervelen. Ik kan toch niet stilzitten en ben dus eigenlijk altijd wel bezig. En dat bevalt me wel. En daarbij heb ik ook bijna nooit last van stress. Tenminste: zolang ik een duidelijk overzicht heb van wat ik precies allemaal moet doen. Wanneer er in een drukke periode ineens allemaal onverwachte dingen die ook tijd en moeite kosten op mijn pad komen, dan kan het nog wel eens tot stress leiden. Maar zolang ik overzicht heb en voor mezelf enigszins kan plannen (ook weer niet teveel ;)) in welke volgorde ik alles moet doen, gaat het gewoon goed. Ik moet voor mijn gevoel gewoon controle houden. En dat is me de afgelopen weken erg duidelijk geworden.

Oranje, rood...groen!

Staat er een kind van een jaar of 8/9 met zijn fiets én met zijn vader met diens fiets voor het rode stoplicht te wachten. En jawel, het stoplicht springt na een tijd op groen. Vader fietst door. Kind blijft verbaasd wachten: 'Pap! Hij springt zomaar op groen!'.

Tsja mijn jongen...da's de essentie van stoplichten. Die blijven niet op rood staan. Die springen, als je lang genoeg of té lang hebt gewacht inderdaad zomaar op groen. En dan mag je doorfietsen. En snel aub! Want voor je het weet is het weer rood. En dan mag je niet meer fietsen.
Hij moest duidelijk nog veel leren. Zeker nog nooit een stoplicht gezien ofzo?

Het is over!

Zo! Dat gevoel heb ik vandaag echt. Na een paar ontzettend drukke weken was dan gisteren de dag des onheils: ik trapte om 9 uur af met een presentatie over een groot eindonderzoek voor één van mijn vakken, leverde meteen het verslag erover in en sloot de dag af met een tentamen waar heel veel voor geleerd moest worden. Ik had er echt bijna de kracht niet meer voor... Maar nu is het over. Ik hoef gewoon even niet meer te studeren. Een week gewoon geen boek open te slaan! Heerlijk!
Ik heb me echter al wel weer op de volgende projecten gestort, want stilzitten lukt me toch niet. De laatste dingen voor het geweldige grote SV Contact Gala (24 april, komt allen!) moeten nog geregeld en afgehandeld worden, dus daar ben ik nog een paar dagen zoet mee. Én, daar had ik nog niet eens over geschreven: ik ben de kersverse penningmeester van SV Contact! Ik zit in het bestuur! Dus daar moet ook weer het een en ander voor gebeuren. Maar dat geeft allemaal niet, want dit is allemaal een stuk leuker dan alleen maar boven de boeken zitten. Jeuj, heb er zin in! En plots begint nu ook meteen de zon te schijnen, wat een Goede Vrijdag!

Oirschots trots

Wat ik nou toch heb meegemaakt! Ik fiets gewoon na een dagje hard werken van de uni (bij de weg: ik heb een hekel aan die afkorting, zijn er meer mensen die daar last van hebben??) naar huis. Beetje slaperig rond te kijken, duikt daar ineens op de hoek van het Janskerkhof een grote rode vrachtwagen op. En wat zien mijn trotse oogjes? Het is een vrachtwagen van Oirschots trots: het enige echte altijd-vieze-en-goedkope-en-de-volgende-ochtend-gegarandeerd-koppijn-bier Kroon. Gebrouwen volgens traditioneel recept. In het pittoreske Brabantse Oirschot nog wel. Quelle une surprise! Daar kom ik ook vandaan! Ik moet zeggen: ik was best een beetje trots! Ondanks de niet te evenaren slechte kwaliteit van die gele rakkers van Kroon...

p.s. deze euforie is naar mijn mening volledig te danken/wijten aan een ruime overschrijding van mijn dagelijkse koffie-quotum

Vraagje...

Wat is nou een pollepel? Ik hoor verschillende dingen:
A. Zo'n grote ronde stalen lepel die voornamelijk voor het opscheppen van soep wordt gebruikt
B. Een houten lepel; niet zo'n spatel om bijvoorbeeld vlees te bakken, maar echt meer zo'n lepel-vorm

Help me, want ik kom er niet uit! Ik ben eenentwintig jaar in de vooronderstelling geweest dat het dus optie A was. Zo hebben mijn ouders me dat geleerd. Maar ik hoor steeds meer mensen die gaan voor optie B. En zelfs mijn steun en toeverlaat in bange dagen, Google, helpt mij niet verder. Wanneer ik afbeeldingen zoek met als zoekterm 'pollepel', krijg ik zowel van die stalen soeplepels als houten lepels te zien. Kortom: dilemma! Wat denken jullie?

Oud & verstandig

Wow! Het begint er nu echt op te lijken dat ik volwassen word. Of oud, zo zou je het ook kunnen noemen. Ik kan de laatste tijd steeds beter op tijd weggaan van feestjes als dat gewoon even beter is dan altijd maar tot het einde te blijven. Ik kan de laatste tijd steeds beter tegen mezelf zeggen dat nóg een biertje niet nodig is en ik dus ook de volgende dag geen kater heb. Ik was altijd 'die Brabo' die altijd met bier in haar handen stond op feestjes en borrels en altijd tot het laatste bleef, maar dat ben ik een beetje aan het afleren. En ik ben er trots op!

Lente!

'De bijtjes doen het,
De vogeltjes doen het,
De vlindertjes doen het,
Zullen wij het dan ook maar doen?'

'Nee gekkie, wij kunnen toch helemaal niet vliegen!'

Liefs uit Londen

Ik ben er weer! Terug van vier geweldige dagen in Londen. Ik heb er echt van genoten: heel veel gezien, gedaan, gezelligheid, gelach. Het is echt een geweldige stad. Lekker veel in de Starbucks gezeten, verantwoorde dingen gedaan en natuurlijk ook minder verantwoorde dingen. Ik kan het iedereen aanraden: gewoon even er tussen uit!

Een jaar geleden Praag, een half jaar geleden Tenerife...What's next?

Ander liedje

Het lied uit mijn vorige post is inmiddels uit mijn hoofd. Nu overheerst iets anders, en wel: Liefs uit Londen! Nog zo'n twaalf uur en ik kan dat zeggen. Over een paar uur vertrek ik met mijn studievereniging naar het altijd bruisende Londen! Even weg uit het drukke leven van een CIW-student. Even lekker genieten. Lekker veel dingen bekijken en doen (studie-verantwoord en niet-studie-verantwoord). Heb er zin in!
Maandag ben ik er weer! Houdoe!